Zapracowana...

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

Na początku chciałam bardzo przeprosić,

że ostatnio tak rzadko zaglądam na Wasze blogi.

Zaszyłam się.

Zaczynam nawet wpadać w panikę, bo do końca miesiąca muszę zrealizować wiele zamówień, 

a czasu coraz mniej...

1-go maja wyjeżdżam daleko (oj, Maryś będzie mi zazdrościć :-)

więc oprócz szycia mam do załatwienia wiele spraw związanych z wyjazdem,

zatem zaległości blogowe nadrobię dopiero po powrocie.

Mimo, iż szyję cały dzień, niewiele dziś pokażę, 

bo większość lal leży nieskończonych.

Spójrzcie więc na Tildę uszytą z okazji Chrztu:

... i na imieninową:

Kto ma Tildowstręt może uśmiechnie się na widok Śpiocha

...lub zainteresuje się co wyprawia w domu Igi

 uszyty przeze mnie Pinokio:

Niedługo jej na głowę wejdzie :-)

Hmmm...

Jeszcze czymś chciałam się z Wami podzielić...

Byłam ciekawa, czy poradziłabym sobie z malowaniem twarzy lali...

Spróbowałam.

Chyba to nie dla mnie...

Malowałam ją w drugi dzień Świąt,
ale najpierw sama musiałam się oswoić z jej wyglądem...

Może gdybym poćwiczyła - bo ta jest moja pierwsza...

Ale ja się szybko zniechęcam i jak coś mi nie wyjdzie, 

to daję sobie spokój.

Niech więc malują dziewczyny, który mają talent plastyczny, 

a ja wracam do szycia!

Życzę wszystkim miłej niedzieli.

Jak widać moja stojąca lala skutecznie wywiozła zimę :-)

Precz z zimą!

Dziewczyny, dziewczyny...

Psioczycie, narzekacie, jęczycie,

a nie robicie nic, by aurę za oknem zmienić!

Mi co prawda ta pogoda wcale nie przeszkadza, 

ale skoro wszyscy wkoło domagają się wiosny, 

postanowiłam wziąć sprawy w swoje ręce.

Uszyłam lalę.

Wywozimy zimę!

Życzę wszystkim miłego weekendu!

Mam swoją podkuchenną!

Znacie moje kuchenne Tildy.

Mają sukienki w kratę, lniane  fartuszki, w ręku trzymają zioła...

Przez to kojarzą mi się raczej z kuchniami sielskimi.

I choć uszyłam ich wiele- żadna nie zamieszkała w moim nowoczesnym laboratorium.

Ja chciałam inną...

żeby była widoczna na jasnej ścianie,

żeby pasowała do moich mebli w kolorze wenge,
i żeby nie była taka sielska...

Chyba mi się udało. 

Mam swoją podkuchenną :-)

Ciekawa jestem, czy się Wam spodoba ...

To jest mój ostatni post przed Świętami.
Zamykam pracownię, zamykam komputer.
W przeciwnym razie listonosz wręczy mi pozew rozwodowy :-(

Nie zdążyłam uszyć sobie dekoracji świątecznych,
musi wystarczyć mi Balbina.
Ale ja jestem minimalistką, więc jest ok.
Kiedyś uszyłam kurę, ale znalazła innego właściciela :-)

No więc cóż...
Napiszę coś, co w tym roku najczęściej pisałam na kartkach:

Choć za oknem nadal zima,
życzę Wam, by w Waszych domach
panowała gorąca, rodzinna atmosfera.

Wesołych Świąt !!!!!!!!!!!!!

W kalendarzu wiosna jest!

Pamiętacie ten kawał, jak w Dolinie Chochołowskiej była powódź?
Po kilku dniach turysta zobaczył, że w dole pływa kapelusz ...
Od brzegu do brzegu. Tam i z powrotem...
Pyta bacę: - co ten kapelusz tak tam pływa ?
A baca na to :" To nie kapelusz, to nasz Franek.
Powiedział, że ma w du...  powódź ; i tak będzie orał i tak!"

Tak samo mój nowy królik.
Nie ma wiosny? Trudno!
W kalendarzu jest, więc wiosenny relaks czas zacząć!
 

Moja przyjaciółka Renata poprosiła, bym uszyła królika dla jej wnusi.
Pomyślałam, że może 10-letnia dziewczynka jest za duża na królika,

 może lepiej Tildę na biurko...
Ale jak zobaczyłam królisię z nowej kolekcji, od razu krzyknęłam - toż to przecież Olka!
Ola ćwiczy akrobatykę, więc pogimnastykują się razem :-)

Ta moja Renatka powiedziała mi też, że jak "cudna gąska z roztrzapierzonymi nogami"
nie zasiądzie na jej parapecie, to ona nie będzie miała wesołych świąt !

Sąsiadeczka Krysia też poczuła sympatię do tej gęsiej gosposi.
Powstały więc jeszcze dwie Balbiny:

Rozsiadły się i czekają na Święta :-)

Życzę Wam miłego weekendu :-)

W kalendarzu wiosna jest !

Katastrofa i coś na otarcie łez

Nie wiem, czemu zabrałam się za tę owcę. 

Wcale nie była mi potrzebna.
Ot, tak; chciałam się przekonać, czy podołam.
Przekonałam się. Nie podołałam.
Straciłam za to nerwy i dużo, dużo czasu.
Miałam chyba zły wykrój. Głowa jakaś za wielka, za długa,
nie chce też pewnie i stabilnie stać.
Chyba przy drugiej wiedziałabym co poprawić,
ale nie wiem, czy będzie druga.
Na razie mam dość.

 Nienawidzę jej.

A może Wy mi podpowiecie, co z nią jest nie tak? - proszę...

Od całkowitej załamki uratowały mnie Ela i Agata.
Bo kiedy tak siedziałam i ryczałam nad straconym czasem -
- zapukał listonosz i wniósł dwie duże paczki.

Pierwsza była od Eli.
Pamiętacie jej konkurs na odgadnięcie hasła?
Udało mi się rozwiązać zagadkę i za to dostałam tak dużo prezentów,
że  zaskoczyła mnie i ilość i jakość otrzymanych darów.
Zobaczcie same:

Cieszę się, że mogłam wziąć do ręki produkty koleżanki "po fachu"
i zapewniam, że są wykonane perfekcyjnie  !!!!!!!!!!!!!

Żałujcie, że nie odgadłyście !!!!!!!!! :-)



Podobne uczucia towarzyszyły mi podczas otwierania paczki od Agaty,
u której wygrałam Candy.

Cudowną tacę już podziwiałam na blogu, jajka też,
ale w paczce było dużo, dużo więcej...

Oprócz słodyczy i przydasi Agata przysłała mi kupony skóry,
mam nadzieję, że dzięki temu się zmobilizuję i uszyję jakieś buciki dla lali.

 

Dziewczyny, jeszcze raz bardzo, bardzo dziękuję;

- za prezenty, życzenia, miłe słowa
i za otarcie łez po nieudanej owcy...

Pozdrawiam cieplutko............

Chorobowe

Tydzień walki z przeziębieniem.
Broniłam się aspiryną, cytryną i miodem.
Zwycięzcą okazał się wirus. Zaatakował krtań, straciłam głos.
Dostałam antybiotyk. 

Mąż nagotował mi rosołu i wygonił do łóżka :-(
Powiedział - żadnego przesiadywania w pracowni, żadnego szycia.
Leżę.
Dobrze, że pozwolił mi wyjąć dłonie spod kołdry.
Złapałam za druty i wydziergałam sweterek
uszytemu dwa dni temu królikowi.

Nie miałam w ręku drutów od 15 lat! hi hi,
ale to jak jazda na rowerze:-)

Zanim poległam, uszyłam gąskę. Wreszcie dla siebie!
Uwielbiam ją :-)

Przecinek wtrynia się wszędzie, nawet jak nie pasuje ani kolorem, ani okazją.
(albo mi już z nudów odbija)

Do wyzdrowienia!