środa, 21 sierpnia 2013

Dwa tarasy

Pisałam Wam, że moje córy mają tak odmienne gusta...
Magda pokochała sielski klimat i zaczęła otaczać się dodatkami w tym klimacie.
Daria lepiej czuje się we wnętrzach nowoczesnych, modnych.

Jedna ma to po mnie, druga ... po mnie :-)

Bo tak naprawdę nie potrafię określić co mnie bardziej kręci.
Dlatego jestem szczęśliwa, że mam dwa domy :-)

Mieszkanie w bloku niech będzie nowoczesne.
Na działce pragnę stworzyć wiejski klimat.

Niestety na razie tylko pragnę :-)
Wciąż brakuje i czasu, i kasy :-(

Jedyne, co udało mi się zrobić dwa tarasy. Tzn. taras działkowy i blokowy balkon. 

Do bloku zamówiłam białe skrzynie. Praktyczne, zawsze coś można schować.
Kupiłam grubą 8 centymetrową gąbkę, uszyłam pokrowce, poduchy i poszewki.
Wylicytowałam ładny biały stolik - do niczego, patrz i nie ruszaj...
No i moja Tilda :-)







To nie koniec, bo czeka nas jeszcze malowanie :-(

Ale muszę przyznać, że mi się podoba.
Czasem stanę w drzwiach, popatrzę... 
i na tym koniec.

Nie umiem siedzieć na balkonie. Nie umiem odpoczywać.
Jeśli jestem w domu, to rzadko wychodzę z pracowni,
a jeżeli już, to do kuchni lub łazienki, nigdy na balkon.
Więc w sumie urządziłam go tylko kocurkowi - i faktycznie - przesiedział tu calutkie lato!

Odpoczywam tylko na działce.
Do tej pory na tarasie miałam stół i krzesła, w tym roku wstawiłam ławy,
by oprócz siedzenia można się było zdrzemnąć.

Agnieszka z Biankowych Pasji przysłała mi cudny naturalny len,
Roksanę poprosiłam jeszcze raz o wydruki,
połączyłam jedno z drugim i powstały nowe dekoracje w kolorach ziemi :-)
Na ławy również położyłam grubą gąbkę.
 





Kupiłam w Jysku kanę.
Jak na nią spojrzałam, uśmiechnęłam się i pomyślałam, że oni to robią specjalnie.
Żeby takie jak my miały zajęcie :-)



A teraz zapraszam na kawkę.
Które miejsce wybieracie?

poniedziałek, 19 sierpnia 2013

Powakacyjnie...

Jakoś odwykłam od blogowania 
i trudno mi było po takiej przerwie zasiąść przed kompem.

Postaram się cały ten wakacyjny okres zamknąć w jednym poście,
bo na bieżąco jednak pisze się lepiej.

W tym roku wraz z przyjaciółmi odpoczywaliśmy w Bieszczadach.
Bazę wypadową mieliśmy w samej Solinie,
 nie należymy bowiem do osób szukających ciszy i spokoju.

Uwielbiam Bieszczady, bo można tam korzystać z różnych form wypoczynku; 
wodne atrakcje, wędrówki po górach,
  spacery po lesie czy objazdówki po pętlach...no ale to wiecie :-)





Bywałam już w Bieszczadach, ale skansen w Sanoku  odwiedziłam po raz pierwszy:













Dawno temu podobne Mamusine pościele wymieniłam na KORĘ !!!!!!!!!!!!!! :-(((((
( bo była modna :-(  bo wygodna :-(
Wszystko bym oddała, by cofnąć ten czas!




Po raz pierwszy też wybraliśmy się do Lwowa:








We Lwowie obejrzeliśmy wiele kościołów i cerkwi, 
niestety w większości nie można było robić zdjęć. 
Po powrocie z Bieszczad - tradycyjnie już -
zaliczyliśmy Country



i po raz pierwszy  uczestniczyliśmy na żywo
w Kabaretobraniu w Zielonej Górze.



Po godzinie występów rozpętała się burza,
 na szczęście byliśmy przygotowani na taką ewentualność :-)


... i tak w skrócie wyglądały nasze wojaże... 



Pozostałe dni spędziłam w domu lub na działce,
gdzie zwyczajnie byłam mamą.

Był to bowiem ten cudowny czas, za którym tęskni się najbardziej
 i który chciałoby się zatrzymać na dłużej... 

Krótki czas, bo tylko kilka dni w roku mam koło siebie obie Córy...



A więc mimo upałów stałam w kuchni,
lepiłam pierogi, parowałam kluchy, robiłam gołąbki, piekłam kruszona,
przygotowywałam wszystko, czego nie ma w Rosji.
A Magda się zajadała i powtarzała:
- "Sasza, zapamiętaj tę chwilę!"

Młodsza córcia jest jeszcze zbuntowana
i wydaje jej się, że wszędzie dobrze, gdzie nie ma "starych",
ale jakoś wymusiłam na niej te kilka wspólnych dni :-)

Kiedy opuszczałam kuchnię, biegłam do maszyny,
by realizować zamówienia moich dziewczyn.
W tym roku na tapecie były poszewki, poduchy i woreczki.

Magdę wciągnął sielski klimat i wszystko chciała w tę deseń :-)
poszewki:


woreczki na bieliznę:

i wersja "męska"



  Daria woli zdecydowanie inny klimat:  



duży  worek na pranie :


mniejsze na bieliznę:
 

Transfery na woreczki i  poszewki zrobiłam za pomocą CitraSolv,
wykorzystując świetne grafiki Lilli,
natomiast te naszyte na poszewki wykonała dla mnie Roksana .
 Zapraszam na jej bloga i zachęcam do wykorzystania jej prac,
bo wykonane są naprawdę cudownie.

ufff...
ale przynudziłam.
Wykonałam jeszcze kilka prac, ale już nie mam siły kontynuować tego posta,
a Wy na pewno nie macie siły go już czytać!


Wspomnę tylko, że ten wspaniale spędzony ostatnio czas miał również swoje złe strony :-(

Pyszne smażone pstrągi z frytkami, gofry z bitą śmietaną,
 ciacho, codziennie piwko z chipsami...
to wszystko zostawiło widoczny ślad na mym ciele :-(

Jak ja przytyłam :-((((((((
Maskara!
Patrzę na siebie i wyć mi się chce!

Fotki robione były przed "oponkami",
 teraz pozostają mi spodnie dresowe i spódnica  z gumką :-)


Pozdrawiam !!!!!!!!!!!!!!!!!!!



czwartek, 15 sierpnia 2013

Hafciarka komputerowa


Pisałam Wam kiedyś, że nie mam już hafciarki.
Popsuła się. 
Wysłałam ją do Krakowa, jedynego w kraju serwisu tych maszyn.
Na "diagnozę"  czekałam cały miesiąc.
Po tym okresie pan z serwisu poinformował mnie, 
że nie ma dobrych wieści.
Maszyny raczej nie da się uratować.

Zaproponował wymianę płyty, jako jedyną opcję;
koszt naprawy ponad 2 tysiące, płatne z góry, 
ale bez gwarancji, że to "uleczy" maszynę.

I po ludzku, od serca, odradził.
Bo mogą to być 2 tysiące wywalone w błoto. 
Lepiej kupić nową, za 10-12 tysięcy...

Starej nie naprawiłam (o ile 7-letnia to stara)
 nowej nie kupiłam, niestety, nie mam takich pieniędzy.

Powoli zaczęłam godzić się z niemaniem hafciarki :-(

Przyjechała córcia ze swoim chłopakiem.
Saszka zapytał czy mógłby luknąć do maszyny...`
Przytargałam ją z piwnicy - a lukaj ile chcesz!

Odkręcił, popatrzył i po 5 minutach pokazał dwie kropeczki wielkości główek od szpilki.
 Spalone rezystory. Powinny być srebrne, a są brązowe.
Pojechał do sklepu, kupił za kilka złotych 2 maleństwa, wymienił. 
Hafciarka nie ruszyła.
Ale Sasza mówi : 
- spokojnie, coś musiało te rezystory spalić, może znajdę przyczynę...

Nie miał żadnego sprzętu. Nie miał schcematu.
Sam na kartce rozrysował układ, kupił uniwersalny miernik, 
policzył, pomierzył i po chwili znalazł dwa tranzystory odpowiedzialne za całą akcję.

Skoczył do sklepu, zapłacił 12 złotych za transystory, przylutował ...

i HAFCIARKA PRACUJE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Co Wy na to ??????????????

Bez żadnych narzędzi. Bez schematu. Za 20 złotych ! 

A oni mając wszystko nie potrafili znaleźć przyczyny!

Żądali 2 tysiące za naprawę........

....................................................

Ja niedługo wrócę do blogowego świata,
ale w pierwszej kolejności chciałam oddać hołd Saszce :-)

Mam nadzieję, że Magda go nie puści ( hihi)





czwartek, 1 sierpnia 2013

Ostatnie starcie

Witajcie Kochane!

Nie ma mnie w świecie blogowym i jakiś czas jeszcze nie będzie,  
wpadłam tylko na chwilkę z powodu Szymusia.
. Większość z Was zna temat, więc nie będę się rozpisywała, 
zresztą na bieżąco można śledzić losy chłopczyka TUTAJ. 
Właśnie trwa ostatnie starcie, całym sercem kibicuję Szymusiowi
  i bardzo chciałabym dorzucić swoje 3 grosze.

Nie mogę w tej chwili uszyć niczego innego, 
ale niedawno skończyłam Śpiocha - może komuś się spodoba, przyda, 
oczywiście po wylicytowaniu doszyję podusię z imieniem. 
Aukcja trwa do sobotniego południa, jeśli ktoś zechce pomóc-
- z wdzięcznością zapraszam do licytacji.




Pozdrawiam i uciekam!

piątek, 12 lipca 2013

Кофеюшка :-)


Mam nadzieję, że spodoba Wam się moja nowa lala :-)
Piszę "moja", bo sama ją sobie upatrzyłam, 
sama się w niej zakochałam i sama uszyłam :-)

Ale jest to oczywiście autorska lala Eleny z blogu  Nkale,
(a to jest link do prototypa:  http://www.nkale.ru/2012/01/blog-post_17.html )

Uwielbiam lale Eleny, są takie "widowiskowe", teatralne,
z pewnością to nie koniec mojej przygody z Jej lalkami.

 Wspominałam już w którymś z poprzednich postów,
że mam na to zgodę artystki :-)

Zobaczcie, jak wyszła moja Кофеюшка :-)








A tu w trakcie realizacji :-)


Teraz naprawdę zamykam pracownię!
Za chwilę wyjeżdzam.
Najpierw mój Kraków, potem Bieszczady i Lwów.
Pozdrawiam ciepło i do powrotu !!!!